FIGCEL
Bu kitapta malesef şu eğitim süreci... o kadar uzatılmıştı ki , nerdeyse kitabın sonlarına kadar arada bi konu varsa da bunu yakalayamıyordunuz... Sahip-köle tarzı ilerleyen bu kısımda ben ne romantizmi , ne aşkı ne de farklı başka bir duyguyu yakalayamadım. Bir de Patience’ın geçmişte kendini bu kadar aşka küstüren olay bana biraz anlamsız geldi... Ancak sonlara doğru şu eğitim süreci azaldı ve kitap de güzelleşmeye başladı. Hem Matthew’un zorluklara rağmen ayakta durma çabasının hem de Patience’un ona desteğinin daha yoğun anlatıldığı bu kısımda bence yaşadıkları romantizm şu garip eğitim kısmından çok daha yoğundu.Kitap “Tutku” ya göre sıkıcı sayılabilir ama bu sizi yıldırmasın , çünkü dediğim gibi sonları güzel. Bu arada Primrose’un hayatını anlatacak serinin 3. kitabını da dört gözle bekliyorum.