EBRU say
Seri kitap okumama konusunda çok kararlı olan ben ; bu seriyi okumasaydım kendimi affetmeyecektim. Kurgu, anlatım, hikaye, olaylara bakış açısı ve asla sonu tahmin edilemeyen sayfalar.... tek kelimeyle HARİKAYDI..... Yazarın önünde saygıyla eğiliyorum....
Kitabın konusundan bahsedecek olursak; Capitol'ün açlık oyunları adı altında düzenlemiş olduğu vahşi bir oyun ve bu oyunda oyuncuların yaşam mücadelesinden bahsediliyor. Oyunlara ve düzene direnen direnişci "alaycı kuş" 'un ortaya çıkmasıyla capitola bağlı 12 mıntıkanın savaş mücadelesi kaleme alınmış. Mücadele kazanımlarıyla birlikte bir çok şey yitiren Alaycı Kuş' un bir zamanlar açlık oyunlarını paylaştığı Peeta ile hayatını birleştirip çocuklarının olmasıylada son buluyor...
Kitabın son sayfasında kaleme alınan şey ders verici...
"hayatta kalmak için duyduğum şey Gale'in öfke ve nefretle canlanan ateşi değildi. Bende yeterince ateş vardı. Benim bahardaki karahindibaya ihtiyacım vardı. Yıkım yerine yeniden doğuşu müjdeleyen parlak sarıya. Kayıplarımız ne kadar kötü olursa olsun, Hayatın devam edebildiği vaadine. Herşeyin yeniden iyi olabileceğini bilmeye..