savaszorlu
Kitapkurdu
Elif Şafağın akıcı dili kendini gösteriyor ve kitabı okutuyor fakat köşe yazıları derlemesi mi? kısa notlar mı? anılar mı? (ki bunların hepsinin derlemesi de olabilir tabi) biraz havada kalan bir kitap olmuş bence. Ayrıca bir erkek okuyucu olarak bir çok hikayede (hikaye denir mi emin değilim) kadınlar hakkında duygusal, hafif feminist (abartılı değil asla), hafif bohem bir hava söz konusu. Bu açıkcası beni sıktı. Kimi zaman ya erkekler?, peki ya babalar? ya erkek çocukların dramı? diye sorular sorarken buluyorum kendimi kitabı okurken? Elebetteki kişel görüşler bunlar...Tavsiye edermiyim, çabuk okunduğu için diğer kitapların arasına bir mola, bir es olabilir...