Tuğba Yıldız
Zweig'dan okuduklarım arasında en sevdiğim kitap oldu diyebilirim. Mürebbiye hikayesinde iki masum çocuğun evde yaşanan ve kendilerinden gizlenen olayları anlamaya çalışırken hayatın acı gerçekleriyle yüzleşiyorlar. Bu öykü psikolojik açıdan bakıldığında; çocukların "yaşı küçük olduğu için" çoğu şeyi anlamayacağı, farkına varmayacağını düşünen aile ve çevrenin bu yaklaşımlarının aslında çocuklarda ne gibi sorunlara yol açtığını en güzel şekliyle aktaran bir öyküdür. Kitapta beğendiğim bir diğer öykü de "Geç Ödenen Borç" hikayesiydi. Aslında kitaptaki tüm öyküleri çok beğendim ama sanırım diğerlerine göre en az beğendiğim öykü "Yeryüzü ve Kadın" oldu. Kitabı kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum. Akıcı, hemen bitirilen bir kitaptı.