Galapagos

1postmodern

15.01.2020

Okurken insanı sürekli temel iç güdüleri hakkında düşündüren, "Rahatımız(!) bir gün bozulacak olursa ne yaparız?" gibi soruları sürekli bize soran bir distopya. Bu kitapta Kurt Vonnegut -birazcık Ahmet Mithat Efendi'yi çağrıştıran- ukala bir anlatıcı yoluyla olayları bize aktarıyor. Bu anlatım tarzı bir gerçeklik yaratıp okuru içine çekme konusunda başarılı olsa da bazen her şeyi en iyi bilen (!) birinin anlatımı insanı sinir edip, bıktırabiliyor. Kitapla ilgili küçük bir eleştiri de çevirmen Handan Balkara'ya yapılabilir. Kitapta onlarca defa tekrar eden "sağkalım" kelimesi yerine "hayatta kalma" tercih edilebilirdi. Bana "sağkalım yöntemleri" yerine hayatta "kalma yöntemleri" daha iyi bir tercih gibi geldi. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş