mobius
şebnem işigüzel'in yazarlığını eleştirmeyeceğim.bence iyi bir yazar."iyi"liği ise kalemine duvar koymuyor,düşünceye duvar olan konuları da gayet güzel bir şekilde romanlarında eleştiriyor.fakat bu romanında eleştirdiği sistemi tekrar üretmiş.aile,milliyetçilik,militarizm,devlet köşe kapmacasından sıyrıldığı noktada sistemin dilini kullanıyor cinselliği işlerken."sokağın ağzı" bu diyebiliriz. her "becermek"te ise sistemi eleştirirken onu zıttı ile yeniden üretmiş olmuyor muyuz peki? eril dili ne kadar içselleştirdiğimizin bir göstergesi ama yeni bir dil üretmek de yazarların elinde..