Sevgili (Ciltsiz)

irome

06.08.2004

Bu romanın çok ilginç bir özelliği var. Kitabın bazı kısımlarında bir müzik duyuyorsunuz. Bunu ilk fark ettiğimde çok şaşırmıştım. Anlık bir şey olduğunu düşündüm ama sonradan o müziği birkaç kez daha duydum. Önce bunun, çevirmenin kullandığı üsluptan kaynaklandığını sandım ama Duras'ın Moderato Cantabile ve Bir Yaz Akşamı Saat 10:30 adlı kitaplarında da aynı şey olunca ilgim daha da arttı. Sonunda, Duras'la yapılmış bir röportajda bu konuya rastladım. Röportajda Duras'a, özellikle Sevgili romanında müziksel bir dil kullandığı, bu ezgisel anlatımı nasıl geliştirdiği soruluyordu. Duras, bunu tasarlamadığını ve kendiliğinden gelişen bir şey olduğunu söylüyordu.
Romana dönecek olursak, Duras'ın okuduğum tüm kitaplarında gördüğüm yoğun tutku bu kitabına da damgasını vurmuş. Sınırları zorlamaya çağırıyor. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş