Zargana

Hüseyin Zorlu

20.01.2011

iki ayrı hikayenin paralel götürüldüğü ancak birinin ortada bırakıldığı bir roman. çok fazla devrik cümleler kullanılması anlatımı bozmuş. anlatımda farklılık sağlamak adına sürekli sıra dışı olaylardan bahsedilmesi ise bir süre sonra bende rahatsızlık vermeye başladı.
hakan günday'ın kinyas ve kayra'dan sonra okuduğum ikinci kitabı. ilk kitabı çok beğenmemiştim ama bu kitabı okuduktan sonra aklıma "attan inip eşeğe binmek" deyimi geldi nedense. özellikle hakan günday kitaplarını ard arda okumanın psikolojiye iyi gelmeyeceğini düşünüyorum. edebiyata, akıcı cümlelerden oluşan metinler gözüyle bakılmadığı sürece kitap için "iyi" ya da "başarılı" tanımlamalarının yapılamayacağı inancındayım. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş