mklcarslan96
Tolstoy'un okuduğum ikinci kitabı oldu. İlki İnsan Neyle Yaşar idi. Onun dili oldukça basit ve kolay anlaşılırdı. Nitekim bu kitap da dil bakımından basit ve kolay okunabilen türdendi. O yüzden okurken hiç zorlanmadığımı ve akıcı olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Kitabın konusu basit bir hayatı olan bir adamın basit denebilecek, yaşamdan ölüme gitme süreciydi. İnsanın ölümle tanışmaya başlamak zorunda olmasının garip hissi insanı ürpertir cinstendi. Herkesin mutlaka bir gün öleceğini bilmesini ancak bunun gerçekleşme zamanı gelince kabullenmekte zorlandığını okuyucuya çok iyi yansıtmış. Kitabın, okuyucu üzerinde ciddi bir etki bırakan bir kitap olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Ölmek üzere olan adamın yaşadığı duygu yoğunluklarını, sorgulamaları derinden hissediyorsunuz ve kendinizi ölmek üzere olan biri gibi düşünebiliyorsunuz. Ama ne tuhaftır ki bunu düşünürken ölümün bir gün bizim de başımıza gelmeyeceğinden neredeyse eminiz.