Yazar02
Yusuf Atılgan'ın bir taşra hikâyesidir. Onun taşra günlerinin zihni bir yansımasıdır. Dili, kurgusu sade ve yalındır. İnsanın içindeki iyilik ve kötülük duygusunu bir arada yansıtır. Bir de insanın onuruna dokunan şeyin unutulmaması gerçeği vardır. Çocukken yaşanan travmanın izlerini büyüdüğün zaman görmek, onu bir türlü unutmamak vardır. İnsanın kendine ket vuramaması ve bazen kontrolü sağlayamaması gerçeği de vardır. Yani kısaca bu az sayfalı, yarım kalmış tam kitapta aslında çok şey vardır.