Serap.Bahar
Kaşif
Başlarında çok akıcı gelmemişti kitap fakat sonlara doğru epey açılıp Zweig kalitesine yükseldi. Kitap Zweig'in atalarına saygı için yazdığı bir hikaye gibiydi adeta. Çünkü Yahudi bir kabilenin koruduğu kutsal bir şamdanı kendilerine saldıran başka bir halka kaybetmeleri ile başlıyor kitap. Şamdanın hatırasıyla büyüyen küçük bir çocuğun, Benjamin'in, yaşlılığında bu şamdanı yeniden topraklarına getirme çabasından bahsediliyor. Zweig'in de Avusturyalı bir Yahudi olduğunu düşününce, belki de intiharından önce bir nevi iade-i itibar yaptığını söylemek mümkün bu kitapla. Çünkü kitabın bir yerinde en çok inanan kavmin Yahudiler olduğunu fakat en zorlu hayatı da onların yaşadığını falan anlatıyor. Zweig'in dini bakış açısını denemek isterseniz adamınız bu kitap işte!