nehir89
Kitabı okurken resmen yaşadım desem yeridir. İstanbul’un eski hali, sokakları, havası... Mevlüt ile hepsini tek tek gezdim sanki. Camdan sepet salan teyzeyi, aparmana girip bardağa boza koyan Mevlüt’ü resmen izledim okurken. (Fatih’te oturuyorum) Mevlüt romanda buralara gelip boza dağıtıyor, sanki bizim apartmana gelmiş ve dedemle anneneme boza vermiş gibi hissederek yaşadım, duygulandım. Rayiha’ya çok üzüldüm o kadar.. güzel bir roman.