Yasemin Erkut
Kitapkurdu
Bir resmin romanını yazarken, ressamı, ailesini, onların ailelerini, her birinin karakter özellikleriyle ve birbirleriyle ilişkileriyle, yüreğe dokunan bir sadelik ve derinlikte anlatan çok yönlü bir roman.

Dönemin politikasını sezdiren, bürokrasinin saçma ve duygusuz yanını kısacık dokunuşlarla aktarıveren ve en çok da bir yaşam felsefesini anlatan bir kitap. Bu kadar çok şeyi az sözcükle anlatabilmek yoğun bir anlatımı gerektirir diye düşünülebilir, oysa aksine yazar hepsini hafif ve çok görsel bir dille aktarıyor bize.

"Tuvaldeki, bir sel gibi ileriye doğru iten bu güç bazen o kadar güçlüdür ki nesneler yan yatmaya, ağırlık kaybetmeye başlar. Sanki zamanın gücü yerçekiminin gücünü aşacakmış gibi....." benzeri cümlelerle resmin üzerinden bir yaşamı ve ressamın yaşama bakışını aktarıyor.

"Sayfa, bu evrende babamın benim için boş bıraktığı yegane yer" diye konuşturuyor yazar ressamın oğlunu.

Kolay okunan, çok sevdiğim bir roman. Okumanızı öneririm.