KnoZ.35
Ben Ahmet Ümit'le İstanbul Hatırası'yla tanıştım.
İstanbul Hatırası'nda kitabın nasıl bittiğini bile anlamadım.Su gibi aktı kitap.
Bab-ı Esrar'ı da bir umut almıştım öyle olacağını umarak.
Ama hayal kırıklığından öte gitmedi.
Sürekli aynı şeyler tekrarlanıyormuş gibi geldi.Zar zor bitirdim.
Çok iyi de bir sonu yoktu aslında,sonunu yine müthiş bitirebilir umuduyla okudum okudum ama sonu basit bir şeye bağlanıp bitirilmiş.
Mesela Aşkın Gözyaşlarını okumuştum Şems'le ilgili olarak bundan önce.
Var olan bilgileri de karıştıracak cinsten yaklaşmış.Boşa emek harcanmış bir kitap.
Ahmet Ümit gibi bir polisiye yazarına özellikle de İstanbul Hatırası gibi olağanüstü bir kitaba imza atmış biri için yok,hiç yakıştıramadım bu kitabı ona.