ismail_atan
Ayşe Kulin'in okuduğum ilk yapıtı. Bu tür kitapları okudukça zihnimde bambaşka sorular şekilleniyor. Kitaba dair belki de sormam gereken sorulardan biri şu: Neden sürekli Ahmet Reşat'ın suçsuzluğu vurgulanmaya çalışırken tarihi belgelerle suçsuzluğu kanıtlanan Sultan Vahdettin'i bir kez olsun bir yazar çıkıp aklamaya çalışmıyor. Neden kurgularımızı bir zemine oturturken Osmanlı sultanlarını hain, kaçak, vatanını sevmeyen kişiler olarak göstermek zorundayız. Bir Allah'ın kulu çıkıp da resmi tarihin yalanlarla dolu olduğunu ve bunların da belgelerle sabit olduğunu göstermek neden aklının ucuna bile gelmiyor. Edebiyat elbette bir kurgudur. Gerçeğin yansıtılmış biçiminden başka bir şey değildir; ama bir kez olsun bu yapılamaz mı? Sürekli meta olarak kullandığımız Osmanlı padişahlarını tıpkı Atatürk gibi neden bir kez olsun insan olma durumlarıyla kurgunun içine sokamıyoruz? Sorular gittikçe uzuyor; ama yanıtları yok. Bu kadar çok soru işaretine rağmen Ayşe Kulin'in kurgusunu ve anlatımını gerçekten beğendim. Dil açısından oldukça güzel ve başarılı bir iş çıkarmış. Sanırım öteki yapıtlarını da okumak için bu, yeterli bir neden.