kübra
Kitapkurdu
Ne yazılır ki bu kitaba. Ne beni anlatıyor diyebilirsiniz ne anlatmıyor. Belki de benliklerimizin yeraltı dünyasını anlatıyor. Psikolojik bir özeleştiri de denebilir aslında. İnsan hem kendini hem de karşısındakini anlayıp yorumlayabilirse o insan olmuştur. Dostoyevski kendi iç dünyasının yansımasını dökmüş kalemine ve öyle bir dökmüş ki işte bu cümle benim dedirtiyor. Bazen de yok artık bir insan bunları nasıl düşünebilir diyorsunuz. Yeralatı ve notlar olarak iki bölümden oluşuyor kitap. Ve bir insan kendini toplumdan nasıl soyutları gösteriyor bizlere. Belki yanlış belki doğru. Ama bu bir insanın çöküşü, yok oluşuna bir adım. Kendi düşünceleriyle kendi hisleriyle bir çatışma yaşamak insanı bitiriyor elbette ve karakter kendiyle öyle bir savaştaki ne iyi kazanabiliyor ne de kötü...