Phoenix
Kitapkurdu
Küçükken oyun oynarken vaktin nasıl geçtiğini anlamaz, eve geç kalırdım. Annemin eve gel dediği saati geçirirdim hep. Her seferinde geç kaldığımı anlayınca aynı korkuya kapılırdım. Belirsizliğin korkusu. Bir de arkadaşlar "annen baban seni aramaya çıktılar" dediklerinde iyice korkuya kapılırdım. Korku duygusunu o kadar güzel anlatmış ki Zweig. Okuyun okutturun.