İnsancıklar

Müge Garan

28.03.2020

En sevdiğim yazarın ilk kitabı. Okurken içimde biraz sevecenlik biraz da hüzün uyandıran bir kitap oldu. Mektuplaşma ile ilerleyen bir kitap, normalde romanlarda bunu pek sevmesem de bu kitapta hiç sıkmadı beni. Mektuplardaki üslup yüzümde hep bir tebessüm oluşturdu, özellikle bizim cahil, üslup bilmeyen Makar Devuşkin'in üslubu. Varvara'nın günlüğünün yer aldığı kısma BAYILDIM, keşke daha uzun sürseydi daha fazla okuyabilseydim. Dostoyevski o dönemin Rusya'sının yoksul insanlarını, onların yaşamlarını, duygularını çok güzel aktarmış. Makar Devuşkin'in kiralık evi Raskolnikov'un evini anımsattı bana, sanki komşularmış gibi... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş