FitForBücher
Kitapkurdu
87'de Dachau'yu (ki o ağır yanık kokusunu hala unutmam) ve 2019 sonbaharında Auschwitz'i görmüş birisi gözüyle okudum ve çok beğendim. Salt bir kitap sevgisinin bile insanların yaşama tutunmasında ne kadar etkili olduğunun vurgulandığı, kaçış teşebbüsleriyle biraz heyecan ve okunma arzusunu kamçılayan, yaşananlarla da insanın kendini sorgulamak ve haline şükretmek zorunda hissettiği bir roman olmuş. Özellikle kitabının sonlarına doğru yer alan 'ilginç bir sürpriz' ve kitabın adeta tamamlayıcısı ve belki de değerini arttıran bir özelliği olan "Son Söz" ile "iyi-çok iyi" arası bir roman olmuş. Kitaplara 'siyasi' değil, 'insanî' yaklaşan herkese naçizane tavsiye ederim!