PINAR ER
İnsan yapamadığı empatiler adına utanıyor.. Verdikleri kayıplara ağlayıp, umutlarına bağlanıyor.. “ELİMİ BIRAKMA” “NEFESİM KURUYANA KADAR” Ne kadar gerçekti böyle... Hiç unutamayacağım Refika’yı ,Ali’yi... Kalemine sağlık Eser Kemal. Bize insaniyeti hatırlatıyor..