Melekler ve Şeytanlar

KY-138843

12.10.2004

Bir okuyucu olarak sanki daha önce okumuş olduğum bir kitabı tekrar okuyormuşum hissine kapılmak kötü bir duygu. Melekler ve Şeytanlar'ı okurken, Dan Brown'un yeni bir eseri değilde Da Vinci Şifresinin devamını okuyormuşum gibi geldi bana. Hemen hemen aynı kurgu ile yazılmış olması, aynı şekilde başlaması, (gece yarısı teledon çalar ve Langdon rahatsız edilir...) sanat eserleri ve simgebilimin incelikleri arasındaki aynı tarz yolculuk...
Bu kitapta Da Vinci Şifresindeki gerçekçilik havasını yakalayamadım.Sinema filmlerinde görmeye alıştığımız bilim kurgu ve cinayet manzaraları beynimde uçuşup durdu. Bir okuyucu olarak bölüm sonlarını heyecanla beklemedim doğrusu. Çünkü ne olacağını tahmin edebiliyorsunuz kitabı okurken. 4 kardinal ölecek, Langdon yaşayacak (kurtulma bölümleri çok havada kalmış), Vatikanda hayat devam edecek vs... Sanırım bu tahmin sıradanlığını Dan Brown'da hissetmiş olacakki, kitabın sonunu mümkün olduğu kadar karmaşık kurgulamış...
Bilim hakimdir Din'e... Din hakimdir Bilime... İki düşünceyide eşit ölçüde işlemiş kitabında Brown. Keşke Da Vinci Şifresinden sonra uzun bir ara verip daha sonra okusaydım Melekler ve Şeytanlar'ı... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş