nepnep
"ne çok acı var." diye başlayıp kitabın derinliklerine daldıkça o acıyı çeşitli yönleriyle hissetirmiştir bana. okuyalı uzun zaman olmuştu şimdi tekrar açıp altını çizdiklerimi okuyunca daha da fazla lezzet aldığımı farkettim. hoşuma giden yerlerini saymakla bitiremeyecek olsam da zarif insanın kendisi gibi zarif olan babasıyla mektuplaşmalarının yazıldığı bölümlerin beni benden aldığını belirtmeden geçemeyeceğim. uzun lafın kısası "sen ne güzel abimizmişsin zarifoğlu"