Niyazi Sahin
orhan pamuk'un yeni hayat kitabını okuduğumda bu adamın yazdığı bütün kitapları okumak yönünde bastırılamayan isteğimi ve heyecanımı "sessiz ev" üzerine boşalttım lakin eserde bu duygularımı bastırabilecek yeterlilik göremedim. "sessiz ev" bir hüsranın hatırası beni için.