Eral ÖCAL
Birbirinden farklı üç kardeş patavatsız ukala bir baba. Herzamanki Dostyevski tarzında bir kitap. İlemediği bir cinayet yüzünde suçlanan Mitya, onun suçlanması babasının öldürülmesinde kendi suçu olduğu için vicdan azabı çeken(Dostoyevski'nin vazgeçilmezi ve romanın akışını değiştiren insan duygusu) İvan, kitabımızın başkahramanı Alyoşa. Bu kitapta benim değinmek istediğim hikayeden çok Dostoyevski ve inanılmaz Hristiyanlık tutkusu. Kitabındaki karakterlerin kaderi herzaman aşırı bir biçim de dine bağlanıyor. Aslında insanların vicdanları davranışları dinden çok ahlaka ve aldıkları eğitime bağlı değil midir? Dürüst olmam gerekirse ben bu kitabı Dostoyevski'nin en iyi kitabı olarak kabul ederim ancak benim
için bir klasik değil.