Lenito
Çanlar Kimin İçin Çalıyor'dan sonra okuduğum en güzel Hemingway kitabıydı. Bu eser diğerlerinden daha çok alegorik tarzda yazılmış diyebiliriz, yani çocukların da okuyabileceği ancak büyüklerin de okuduğu taktirde anlamlı yorumlar çıkarabileceği yapıda. Tıpkı Küçük Prens ve Mutlu Prens ile diğer masallarında olduğu gibi