quasi parlando
Bilge
Agatha Christie'nin Poirot'sunu heyecanla okurum; ama bu kitabını okurken hüzünlendim. Poirot'ya veda etmek, onun hasta hallerini okumak beni hüzünlendirdi. Son kitap için farklı bir beklentim vardı, mesela Doğu Ekspresinde Cinayet veya On Küçük Zenci gibi. Ama sanırım Agatha Chrisite'nin Poirot'u neden bu şekilde bir olayla veda ettirdiğini anlıyorum: Romanın bütününe bir hüzün hakim çünkü bu bir veda, ayrıca başlangıç noktasında bir veda.