libert
Kaşif
Yine yarattığı karakterlerin ruhlarının derinlerine inen, daha ilk paragrafta okurun dikkatini çekip, sayfalar ilerledikçe temposu hiç düşmeyen bir Peyami Safa romanıydı. "Aldatmamıştır diye düşündü, çünkü bu anda samimî ve müşfik olan bir kimsenin başka bir anda en büyük fenalığı yapabileceğini anlamıyordu." Sanırım kitapta beni en çok etkileyen cümle bu oldu. İçini kemiren şüpheye rağmen inanmak isteyen insanın en büyük düşmanları onu aldatanlar mıdır yoksa hakikatı bilip susan dostları mıdır?