sakirceylan
Üçlemenin, ikinci kitabı. Bu adamın anlatamındaki yalınlığı, sakinliği o kadar seviyorum ki. Onun yazdıklarını okumak, Edebiyat Denizinin sularında tadını çıkartarak yüzmek gibi. Sessiz ve sakin. İnsanlara ( dolu insanlara olan hayranlığı), kadınlara ve hayvanlara saygısı, insan olmanın erdemini yerine getirebilmiş bir insan. Zaman zaman asilikleri de olmuş ama bunun nedenini çok güzel izah ediyor. bazen gözüm öylesine kararırdı ki, birine işkence eden ya da dayak atan birini dövmek için düşünmeksizin kavgaya tutuşurdum. Güçsüzlükten kaynaklanan bu türden umutsuzluk nöbetlerimi, bugün bile utançla ve derin kederle hatırlıyorum. * Ben insanları çok severim, kimseye acı çektirmek istemem; ama duygusal olmamalı, kahrolası gerçeği cicili sözler, albenili yalanlar arasına gizlememeliyiz.