karaademmm
Bilge
Mefharet Hanım, Samim, Besim, Selmin. Necile Hanım, Meral, Feriha, Ferhat. • Çevresinden ziyade ‘kendi kendine’ uzak ve yabancı olunca insan, mümkün yalnızlık elbette. • Ruh ve beden. Doğu ve Batı. Doğru ve Yanlış. Gerçek ve hayal. • Simeranya geliyor aklınıza. Samim’in satırlar arasında mütemadiyen bahsettiği; birçok sorusunu, sorununu orada çözdüğü ve ‘önsözden’ ötesine geçemediği hayali ülke. • Besim var mesela. Belki vicdanın belki bedenin sesi-sessizliği. • Meral var. Hep olacak. Arzuları, cesur adımları, yanılgıları belki de yalanlarıyla. Samim’in değerlisi. Şüphelere sevkedeni. • Güzel Selmin, dava’lı Ferhat var mesela. • Şüpheleri, aşkları, davaları, vehimleriyle uyuyamayacaklar. • “İnsanın ölçüsü arzularıdır.” diyordu mesela 237. sayfasında. Belki de arzularının bir ölçüsü olmayanların romanıdır, Yalnızız.