Kanj
serinin bu son kitabından 1 kitap daha çıkardı. neden bu kadar aceleye getirildi anlam veremiyorum. konu akışı o kadar keskin geçişler yapıyor ki anlam karmaşası yaşatıyor insana. ayrıca son sayfalarda katniss'in her daim doğru veya yanlış mantık yürüttüğü halinin aradım, mevcut durumu sorgulamasına o kadar ihtiyacım vardı ki. son gelişmeler ve kitabın bitirilişindeki boğazımını düğüm düğüm olması kitabın deyimiyle dilimdeki zımparamsı his 2 gün boyunca geçmedi. iyikide haftasonu okumuşum dedim içimden yoksa bu psikoloji insanı allak bullak ediyor. herşey bir yana o sözde yardım paraşütleri inerken ki kısımdan alarak tam 3 defa belli aralıklarla kitabın sonunu tekrar okudum. artık yapabileceğim tek bir şey vardı, birinci kitaptan itibaren sevdiğim tüm bölümleri bir kez daha okudum ve kitaba veda ettim.

kısaca fevkalede başlayıp dut gibi bıraktı beni. kitabın finalinde mutlu mu olmam gerekiyordu, yoksa mutsuz mu hangi duyguya kapılacağımı bilemedim. keşke biraz daha diyalog olsaydı da bizi bizimle bırakmasaydı kitap. resmen içim acıdı...