Şule
Üstadın öyküleri insanı zamandan ve mekandan soyutlayan türden. İnsan, Sait Faik'in hikayeleri hiç bitmesin istiyor. Özellikle kitaba ismini veren "Mahalle Kahvesi" adlı hikayesi beni başka yerlere sürükledi. Hikayeyi okurken kendimi "kahvedeki" masaların birinde oturmaktan alamadım.