dytbusra
Bazı romanlar vardır, başlarsınız bitiremezsiniz aradan zaman geçer tekrar başlarsınız.Bu roman benim için öyle oldu. Ama sonunda bitirdim.O kadar mükemmel kurulmuş bir ütopyayı anlatıyor ki romanı okurken bazı yerlerinde hayran kalabiliyosunuz. Romanın başında Winston'ın bu düşüncesinin '' Özgürlük, iki kere iki dört eder diyebilmektir.Buna izin verilirse , arkası gelir.'' yerini romanın sonuna doğru Winston 'ın farkında olmadan masanın üzerindeki toz tabakasında parmağını gezdirerek ''2+2=5'' yazması romanın can alıcı noktası oluyor.