esraozer
kitabı okuduktan sonra daha güzel düşünmeye çalıştığımı fark ettim. Görünenin altındaki özü görmek istediğimi , görünen , hissedilen , duyulan şeylerin altında daha farklı özlerin olabileceğini kabugun kırılıp içteki özün görülmesi gerektiğini düşünmeye başladım. Engüzelide insanları anlayabilmek sevebilmek için önce içsel yolculugun tamamlanması gerektiğine ve asla tesadüf diye birşeyin olmadıgına kanaat getirdim.