Deniz_ Mavisi
Kitapkurdu
Şunu itiraf etmek isterim ki Zweig ve Montaigne benim iki ebedi yazarım. İkisini de üstadım olarak görüyorum.Eksik bir biyografi de olsa yine de değerinden bir şey kaybettirmiyor. Zweig intihar etmeden evvel kendi ifadesiyle "sadece büyükleri okuyabiliyorum" diyordu. İşte Montaigne'de bu büyüklerden biridir. Umutsuzluğun ortasında, İkinci Dünya Savaşının o hengamesinde, Hitler'in bütün bir Avrupa medeniyetini yok etmeye başladığı bir çağda, Zweig umutsuzluk içinde kendi içinde bir keşfe çıkar. Montaigne böylesi bir çağda Zweige bir umut olur. MONTAİGNE VE ZWEİG HİÇBİR ZAMAN UNUTULMAYACAKLAR.