pia62
İlk okuduğum zaman gözyaşları içinde kaldım. nefes almak için açık alana çıktım. Toprlanmak için ve içimdeki olan biteni yatıştırmak için. Biraz kendime gelmiştim ama dünyada değildim.hayır zezenin dünyasının içindeydim ve zeze benim erkek kardeşimdi. Bu dünyadaki erkek kardeşimin ta kendisiydi. Tekrar kitaba devam etmek için döndüm. Dünyama daldım. gözyaşları kalbimi sökercesine içimi parçalayarak süzülüyordu yanaklarımdan. ağlayarak bitirdim ve uyudum. uyumasaydım daha çok ağlayacaktım. Uyumayı seçtim. içimdeki herşey bir an sussun diye dünyanın dışına çıktım. Öyleydi işte. kitap değildi o. benim incinen yerlerimdi.