Marcenda
Bilge
İnsanın ergenlik yaşlarında herşeye sıradışı veya tersten baktığını unutmadan yazılmış hikayeler. Herkesin üzüldüğüne üzülmessiniz ve güldüğüne gülmezsiniz.Bunun en güzel örneği ilk hikaye, anneanle ile çocuğun ilişkisi, çok şaşırtıcı ve düşündürücü..Akrabaların çocuklara karşı acımasızlığı, çocukların genel olarak değersizliğini hatırlattı bana. Oğuz Atay'ın etkisi de var sanki..güzelleştirmiş bence hikayeleri...okunası bir kitap