Hayrettin Durmuş
Zaman zaman gülümseten, zaman zaman da düşündüren şiirlerin yer aldığı bu kitabı sevdim.. “Beni heybesinde taşıyan dünya” şiiri faniliğimizi bir kere daha hatırlattı bize. Kitabın sonlarına doğru yer alan “İncinir” şiirini nedense kendime daha yakın buldum. Size o şiirden tadımlık bir kıtayı burada da paylaşmak istiyorum: “rahmetten bigane nadandır yola İstikamet şaşar çılga incinir Kendini bilmeyen yaramaz kula Güneş değse bile gölge incinir” Tebrikler İlkay Coşkun. Teşekkürler KDY