Prestij
16 öyküden oluşan bir Şermin Yaşar klasiği. Elbette güzel. Ama "Gelirken Ekmek Al" ve "Göçüp Gidenler Kolleksiyoncusu" halen favorim. Çok daramatik olabiliyor yazdıkları, kelimeleri çok iyi kullanıyor. Son hikayedeki şu cümleye bir bakın (Muazzez terkettiği için depresyona giren adam anlatıyor); "Ambulans çağırmışlar Muazzez, Allah seni inandırsın, ambulansın sireni bile hani, hani, hani diye seni soruyordu bana."