efulimay
Kitapkurdu
böyle bir romanda acılarını yazıyor, acıların en ayyuka çıktığı zamanlar ergenliğin en deli çağlarından başlıyor. kimi zaman çocukluğuna gidiyor, kimi zaman masa başında oturup bilgisayar ekranının karşısında geçirdiği günleri anlatıyor. anılar, unutulmaya yüz tutmuş bir iş arkadaşının hastalığını da hatırlıyor ve acıtacak biçimde kalemden kâğıda geçiyor.

1960lı yılların malatya’sında geçen çocukluk günlerinin en kayda değer ve en ümit aşılayan anıları dedeler ve büyükanneler ile ilgili. onların varlığı çocukluğun korkunç manzaralarına kol kanat geriyor. koşmaktan yorulup ta ekmeğin arasına dürülüveren nevalelerle enerji depolanıyor. onlara ait evlerin kuytu gölgelerinde uykuya dalınıyor ve he o gecelerde nefis rüyalar görülüp, o görülen rüyalar hayra yoruluyor