İncir Kuşları

kübra

21.12.2020

Bazen kitap okudugumuzda kendimizi orada hayal ederiz ya ben bu kitabi okurken bırakın hayal etmeyi olabildiğince uzaklaşmak istedim. Okurken her daim mutlulukla okuduğum kitapları tercih ederken bu kitabı ilk okumaya başladığımda ask, tarih, yaşanmışlık ne hoş dedim ama okudukça gözyaşlarıma hakim olamadım. Her sayfayı çevirdigimde savasın ortasında haksızlığın pençesindeydim. Her daim Müslümanlara yapılanlara okuyup, izliyorduk ama bunlar çok fazla. Savaşları hep erkek karakterlerden cephede, tutsakken okurduk onları anlamaya çalisirdik. Ve ben bir savaşı kadın karakterden okumayi sevmedim, o yaşananların gerçek olması beni kahretti, bir kadının bu kadar degersiz hissettirilmesine katlanamadim, Müslüman diye bir kadının aşağılanmasına dayamadım. Tüm o zor zamanlarin çok uzak gecmiste olmadığını bilmek icimi daha cok yaktı. Bir kitap okudum ve ilk defa okumamayı diledim. Böyle yaşanmışlıkları okumak cok zor. Hayat cok zormuş... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş