KY-3365520
sayfa 152 "Kendini hep bir tohum olarak görür. Toprağa düşer hep. ve oradan boy vermek için gereken şartların gözükmesini sabırla bekler. Bir muştu gibidir. İnsanlara tabiata hayvanlara, tarihe bir muştu gibi sevinç taşıma ödevinde ve bu ödevin bilincinde olmaya çalışır. Klişeci değil özü, lafızcı değil anlamcıdır. Biçime önem verir ama biçimin ötesine geçmek amacını yitirmemek için alın teri döker. önünde dikili gördüğü meşale, yücelik meşalesidir. Onun ışığında yorumlar oluşu"