Muhammet Acar
Cahit Zarifoğlu, modern dünya içerisinde modernliğin sancısını çeken bir sanatçıdır. Ancak bunu yaparken insanı insan olarak kabul ederek, tabiat içindeki konumunun ne olması gerektiğine özen göstererek gerçekleştirir. Özneleştirilen insan, Cahit Zarifoğlu’nun hikâyelerinde sözünü emanet ettiği değil anlatıcının karşısında yer alan “onlar” tarafındadır. Burada gerçeklik algısının da payı büyüktür. Nitekim sembolik gerçeklik, bir hakikat arayışı olmakla birlikte tabiat-insan ilişkisini herhangi bir kopuklukla özdeşleştirmeme çabasıdır.