KY-7033147
Yusuf Atılgan'ın okuduğum ilk romanıydı. Edebi dil olarak müthişti bence, yer yer monologlar, parantez içinde sanki üçüncü bir kişi konuşuyor/bizimle okuyor hissi, betimlemeler vs. Garip bir ifade şekli var Atılgan'ın, o çılgınlığın içine giriyorsunuz. Ama tüm bunlarla beraber ben maalesef hikayeye bağlanamadım. Bitmesin diyemedim. Çünkü o aşırı gariplik bir süre sonra sıktı. Resmen nefessiz kaldığımı, düze çıksa da nefes alsam dediğimi hissettim. Oğuz Atay dünyasını sevenler bu romanı da seveceklerdir ama tarzınız değilse boşuna almayın.