Fazıl Kurt
Adalet Ağaoğlu'nun okuduğum ilk eseri Dar Zamanlar'dı. Ancak bu eserinde Dar Zamanlar'dan aldığım tadı alamadım. Kitabım içindeki Sen de Sor isimli öykü bana Franz Kafka'nın Şato adlı romanını hatırlattı. Şato'da olduğu gibi rahatsız edici ve belirsiz bir otorite bu öyküde kendini epeyce gösteriyor. Ve yine kitaptaki Duvar isimli öykü Orhan Pamuk'un Benim Adım Kırmızı romanını hatırlattı. Son hikayede (Gün Üç Dakika) Dar Zamanlar ile aynı tadı alabildim. Dar Zamanlar'daki iç monologlarla epeyce benzer üslubu vardı.