Tolstoy’un birçok kitabını okudum ki okumayı sevmem hiç birini ama hiçbirini elimden bırakamadım.Bir itiraf Tolstoy’u bu kadar geç tanıdığım için de kendimi kabahatli hissediyorum.Başta da dediğim gibi kitap okumasını sevmeyen bir toplumun bayrak tutan bir neferiyim.Kitap en iyi dost derlerdi kale bile almazdım’’zamanım yok ruhuma hitap etmiyor ‘’ gibi safsatalarla kitaptan daha da uzaklaştım:Ama hasbel kader bir Tolstoy kitabı ile tanışmam benim tüm önyargılarımı silip attı.Tolstoyun en önemli özelliği kitabı bırakamıyorsunuz konu anlatımı,sadeliği,kişiyi kitaba motive etmekteki başarısı;hiç kitap okumayan bir insanı bile Tolstoy hayranı yapabiliyor.Birçok yönden de Aziz Nesin’i andırmıyor değil andırıyor andırıyor.Özellikle ‘’insan ne ile yaşar’’ kitabı nı herkese çoluk çocuk,anne,patron,işçi,çoban,öğretmen herkese ama herkese tavsiye ederim.Hatta okullarda müfredatta bile olması insanların hayata bakışları açısından maddi,manevi( Tolstoy’n eski bir Ortodoks olması önemli değil)kesinlikle bir gereklilik.Artık (özellikle Tolstoy)okumak için zaman ayırmıyorum.Zaman kendiliğinden oluşuyor metroda,servis beklerken,işe gidip dönerken her fırsatta koltuk altımda muhakkak bir Tolstoy var.Tahmin ediyorum kitapyurdundaki Tolstoy bitene kadar bu devam eder.
