okuyoruzyaşıyoruz
Namaz mevzusu olunca çok gevşeğiz. Öylelerimiz var ki cumadan cumaya bile alnı seceye değmiyor, o rabbine en yakın olduğu anı yaşayamıyor, rabbiyle arasındaki perdeleri bir nebze olsun açamıyor. Fikrimce bir secdeye varıp subhane rabbiyel ala diye biliyorsak buna şükretmeliyiz. O anı yaşadığımız için, secdeye varma şerefine nail olduğumuz için, sağlığımız, imanımız olduğu için. Uyanmamız lazım hepimizde az çok vardır 'Kalbim temiz iyiyim ama namaz kılmıyorum' mahşerde bize ilk sorulacak şey namaz, dinimizin direği ! Ümit ediyorumki kalbim temiz tesellisinin mahşerde yüzüstü bıraktıklarından olmayalım.
Nasıl bir öğün yemek yemeyince acıkıyoruz, çünkü ihtiyacımız var. Ruhumuzun gıdasıda namaz neden onu aç bırakıyoruz ? Unutmayın namaz kılmak kolay, sadece insanın nefsine çok ama çok zor geliyor. Azmedersek nefsimizi kırmak bizim elimizde.