Vakıf Ahmet
Mehmed Niyazi'nin Doğunun Ölümsüz Çocuğu hariç bütün romanlarını okudum. Onu da en yakın zamanda alıp okumak niyetim. Varolmak Kavgası hariç bütün romanları gerçek şahıslardan örülü...

Küçük şehirler de büyüyen insanların yakınlığı, dostluğu, vefası bir başkadır. Beraber büyüyüp, beraber yaşamanın getirdiği gönül bağı bu kitapta örgü örgü işlenmiş. Kitapta taşra kültürünün güzelliklerini bulacaksınız. Bizim kültürümüzün içinden doğan bu güzel insanlar kitap boyunca bizi bir yerlere sürüklüyor. İnanın bu tür insanlar olmazsa hayat çekilmez olurdu. Şöyle bir bakınca bizim de çevremizde kendine has bir çok insan vardır. İnsanları güzel kılan bunlar işte...

Kitabın baş kahramanı Hacı Ziya öldüğünde öyle ağladım ki, ağlamaktan mecalim kalmadı. Hala aklıma geldikçe içim burkuluyor. Hiç kitap okurken ağlanır mı? İnsan bal gibi de ağlıyor, yüzlerce kitap okudum beni sadece bu kitapla, 'iki dünya arasında' ağlattı.

Mehmed Niyazi Allah sana hayırlı, uzun ömürler versin.