i.okan
bit ruh düştü göklerden.
yanlış bir el uzanışıyla yasağa dokunup kendini kaybeden bir aldanıştı bu.bir nevi o yasağın içindeki cezayı ancak bir kaybedişle ödemekti bu."...kaybetme bulmak içindir.uzaklaştırma yakınlaştırma içindir."yaklaşımına yaklaşmaktı belkide.ve olan olmuştu...insan cennetini kaybetmişti...

ve yeni bir yolculuk başlıyordu artık.yitirileni bulma yolunda büyük okyanuslar düşmüştü insanlığın bahtına.gemide nuh olup kutsal tohumu;insanı muazzam bir toprağa bastırıp orada filizlendirmek düşmüştü.ve süleyman'la davutla toprağa altın kökleri sarıp,musayla deniz yolunu açıp,ateşte ibrahimle piştikten sonra yusufla inci devletini kurup isayla kutlu müjdeyi duyurmak düşmüştü.kutlu Sevgilinin kutlu saatine ermek düşmüştü.insanlık adeta cennette sekiz kapıdan geçip her kapının birleştiği son kapıya,Gül Sevgiliye varacaktı.ve Bu Sevgiliyle evrendeki yerine oturacaktı.........

YİTİK CENNET:Sezai karakoç'un insanlığın serüvenini çok değişik bir dille anlattığı,adeta bir insanın portresi çizer gibi insanlığın portresini çizmiş ve onu Son Kapı'yla,Gül Sevgili'yle cennetteki makamına oturtmuştur.belki yitirilen cennete hiç kimsenin yaklaşmadığı bir acıyla bakmış ve kendinin mükemmel anlatış tarzıyla anlatmıştır......