Nursel Gökçe
bu kitap sevginin ve acının tarifini değiştiriyor, hani olur ya o çok iyi bildiğimiz duygular bazen tüm kuvvetiyle kendini hissettirir ve içimiz ürperir bu yoğun duygular karşısında, işte zezenin sevgisi ve acısı böyle yoğun ve canlı, insan bu kitapla gerçek sevginin etkisi altında kalıyor ve ister istemez içiniz acıyor, ve acı... gerçek sevgi kadar acıyı da öğreniyorsunuz bu kitapla hani zeze diyor ya "şimdi acının gerçekten ne olduğunu biliyordum, Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. ACI, insanın birlilkte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan,yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."
bu kitap hayatı yeni yeni keşfeden bir çocukla duygulara yapılan bir yolculuk gibi.... sevgi hiç bu kadar samimi ve çıkarsız, acı bu kadar derin oldu mu hiç??

bence bir çocuk kitabından çok yetişkin kitabı olarak görülmeli, hayatı kuru ve duygusuz yaşayan biz yetişkinlere...