Yasin Seven
peyami bu romanında kendi çıtasının altında kalmış. sanırım yalnızız ve matmaazel noraliyanın koltuğunu daha önceden okuduğumdan bu fikre kapıldım. roman yazıldığı yılların cemiyetinin aynasıdır. cumhuriyetin ilk yıllarında toplumun bu derece (şu zamanda olduğu gibi) tefessüh ettiğini tahmin etmiyordum. Bir arap atasözü var. dün ne olmuşsa bugün de aynı şeyler oluyor. güneş altında yeni bir şey yok.Bu kitapta bu sözü tasdik ediyor.